"De aardbeving van Haïti (2010)"

De aardbeving in Haïti heeft enorm veel slachtoffers geëist. In ongeveer 30 seconden tijd wordt het armste eiland van midden Amerika tot een ongelooflijke puinhoop, met ontstellend veel leed. Men was zich net aan het voorbereiden voor de jaarlijkse festiviteiten rond de carnaval, maar dat gaat nu niet meer door.

Bij zo’n ramp als in Haïti vraag ik me wel eens af, zou er een reden zijn waarom deze mensen dit moeten meemaken en bijvoorbeeld wij in Nederland niet. Ik moest even denken aan Jezus woorden in Lukas 13, toen sommige mensen bij Jezus kwamen met het bericht wat de Galliërs overkomen was. Deze mensen meenden dat het een Gods oordeel was, wat alleen voor de Galliërs was en dus niet voor hen. Maar Jezus geeft een heel andere uitleg.

Lukas 13:1-5 “En er waren te terzelfder tijd enigen tegenwoordig, die Hem boodschapten van de Galliërs, welker bloed Pilatus met hun offeranden gemengd had. En Jezus antwoordde, en zei tot hen: Meent gij, dat deze Galliërs zondaars zijn geweest boven al de Galliërs, omdat zij zulks geleden hebben? Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen desgelijks vergaan. Of die achttien, op welke de toren in Siloam viel, en doodde ze; meent gij, dat deze schuldenaars zijn geweest, boven alle mensen, die in Jeruzalem wonen? Ik zeg u: Neen zij; maar indien gij u niet bekeert, zo zult gij allen insgelijks vergaan.

Met een variant op dit verhaal in zouden we nu kunnen zeggen. 'Menen jullie, dat deze mensen in Haïti groter zondaars of schuldiger waren dan alle Nederlanders, omdat zij dit lot hebben ondergaan? Neen, zeg Ik jullie, maar als jullie je niet bekeren, zullen jullie allen evenzo omkomen.
Lees ook in Openbaring 16:19 “…en er geschiedde een grote aardbeving, hoedanig niet is geschied van dat de mensen op de aarde geweest zijn, namelijk een zodanige aardbeving en zo groot.”

Deze profetie vertelt ons over de zwaarste aardbeving ooit en wel over de hele wereld. Daaraan voorafgaand worden er plagen beschreven in het boek Openbaring, die de mensen waarschuwen zodat ze kans hebben om als nog gered te worden. God zal in ieder geval alles doen om de wereld te redden en de mens de kans te geven zich te bekeren. In Openbaring 14 is zelfs sprake van engelen die God zal zenden om de wereld te waarschuwen.

Maar dan lezen we de tragiek – vier keer genoemd in Openbaring, 'en zij bekeerden zich niet'. De eerlijkheid gebiedt dan, dat je moet vaststellen dat Gods genade en geduld ongelofelijk groot zijn! Daar kun je niet omheen. Voorafgaand aan die laatste grote aardbeving wordt de mensheid ernstig gewaarschuwd door andere rampen om zo alsnog te kunnen ontsnappen aan de uiteindelijke ondergang. De enige verklaring voor de reeks rampen in voorspeld in het boek Openbaring, is dat Gods liefde en Zijn hand is uitgestrekt naar een mensheid in nood. Vroeg of laat komt echter het moment, zoals een ander woord uit Openbaring zegt: 'Geen uitstel meer' (Openb.10:7).

Aardbevingen doen ook iets positiefs
Het klinkt ongelooflijk, maar toch lees ik het zo in de Bijbel. Hier volgen enkele voorbeelden: In Handelingen 4 wordt na een aardbeving Gods Naam groot gemaakt. Boeien van gevangen raken los en reken maar, dat dit niet alleen letterlijke boeien waren: in Hand 16 bekeert zich een gevangenisdirecteur met zijn gezin tot God en komt zo uit de boeien van de zonde. Soortgelijke gebeurtenissen blijken in Haïti plaats te vinden. Ook in Openbaring 11 wordt er na een aardbeving God eer gegeven.
Geloof mij God is ook aan het werk in Haïti. God doet daar veel meer dan wij denken: Zo lezen we niet alleen van de reddingsteams in Haïti die mensen onder het puin mogen bevrijden en van de vele vrijwilligers die daarbij helpen, maar ook van samenkomsten die gehouden worden in de openlucht, er wordt gezongen, gebeden en gepredikt tussen de huizen die in puin liggen en God werkt door Zijn levend Woord en raakt mensen aan!

De Koning komt
In de Hebreeën brief staat: 'Nog eenmaal zal Ik niet alleen de aarde , maar ook de hemel doen beven'. (Hebr.12:26,27) Iemand zei: Elke aardbeving is als het ware een bazuinstoot aan de mensheid met de boodschap 'De Messias komt er aan'. Datzelfde gaf de Heer reeds aan in zijn rede over de eindtijd waarin hij rampen opsomt die voorafgaan aan Zijn komst. Hij zegt in Lukas 21: 'En er zullen grote aardbevingen wezen in verscheidene plaatsen, …' Let op, Lucas spreekt over grote of zware aardbevingen op verscheidene plaatsen. De Bijbel schakeert aardbevingen onder de categorie van de weeën die voorafgaan aan de wederkomst van de Heer. 'Doch dat alles is het begin der weeën.'(Mat. 24:8) Het zijn de weeën die voorafgaan gaan aan de komst van Jezus. In feite hoor je in al de beroerten die het mensdom treffen de voetstappen van de komende Koning!

Bent u al klaar om Hem die staat te komen, te ontmoeten? Dat moment is dichterbij dan menigeen denkt.

Wat zegt de Bijbel: als twee ongelovigen getrouwd zijn en één van beide partners komt tot geloof

De ongelovige partner (1)

Een relatie met een ongelovige is meestal een weg met veel problemen. Christenen met een ongelovige partner hebben soms een moeilijke weg te gaan, variërend van onbegrip tot verhitte discussies met groeiende onderlinge verdeeldheid over allerlei zaken die de relatie of het gezin betreffen. Ik heb het nu duidelijk over twee ongelovige partners die samen huwen en waarvan één in het huwelijk tot het geloof in de Heer Jezus Christus komt.

Het valt als echtpaar dan niet altijd mee om het in dit soort zaken eens te worden. Is zo’n relatie kansloos? Kun je nog een goed huwelijk hebben als je over de meest wezenlijke zaken steeds verder uit elkaar lijkt te groeien? Dat is moeilijk te zeggen. Het kan heel verhelderend zijn om je eens in de positie van je partner proberen te verplaatsen. Voorheen dachten jullie over zoveel zaken hetzelfde, over ethische vragen, over opvoeding, over tijds- en geldbesteding, over politiek en ga zo maar door. Niet dat jullie het altijd over alles eens waren, maar uiteindelijk konden jullie je behoorlijk goed vinden in beider standpunten.
Maar nu ben jij veranderd. In de ogen van je partner misschien wel ‘plotseling’. Je bent een nieuwe levensstijl begonnen en je denken over zoveel zaken is veranderd. Je gaat liever niet meer op zondagochtend met je partner baantjes trekken in het zwembad, want je wilt nu naar de kerk. Je wilt graag de maaltijden beginnen met gebed, maar je partner vindt dat echt flauwekul, zeker om dat ook nog jullie kinderen aan te leren.
Je partner is dus niet veranderd, maar wordt geconfronteerd met een maatje die steeds meer ‘afwijkend’ gedrag vertoond. Het is begrijpelijk dat dit niet altijd even plezierig is en tot veel onzekerheid kan leiden aan de kant van je partner. Het is goed om dit terdege te beseffen en daar ook rekening mee te houden. Zo mogelijk, geef je partner ook aan dat je begrijpt dat al deze veranderingen verwarrend kunnen zijn.

Wat zegt de Bijbel hierover?
Moet je dan maar uit elkaar, gezien alle bovenstaande problemen en moeiten? Paulus zegt daarover het één en ander in zijn eerste brief aan de gemeente te Korinthe. Korinthe was een heidense stad waarin het vast regelmatig voorkwam dat binnen een huwelijk één van de partners tot geloof kwam en de ander niet.

In 1 Korinthiërs 7 vers 10 tot 16 zegt Paulus:
"Doch hun, die getrouwd zijn, beveel ik niet, maar de Here, dat een vrouw haar man niet mag verlaten (is dit toch gebeurd, dan moet zij ongehuwd blijven of zich met haar man verzoenen) en een man moet zijn vrouw niet verstoten. Maar tot de overigen zeg ik, niet de Here: heeft een broeder een ongelovige vrouw, die erin bewilligt met hem samen te wonen, dan moet hij haar niet verstoten. En een vrouw moet, als zij een ongelovige man heeft, en deze erin bewilligt met haar samen te wonen, die man niet verstoten. Want de ongelovige man is geheiligd in zijn vrouw en de ongelovige vrouw is geheiligd in de broeder. Anders zouden immers uw kinderen onrein zijn, doch nu zijn zij heilig. Maar indien de ongelovige haar verlaat, laat hij haar verlaten. De broeder of zuster is in dit geval niet gebonden; tot vrede heeft God u geroepen.Want hoe kunt gij weten, vrouw, dat gij uw man zult redden? Of hoe kunt gij weten, man, dat gij uw vrouw zult redden?"

De Bijbel zegt dus dat als twee ongelovigen getrouwd zijn en één van beide partners komt tot geloof, dat dat geen reden is om uit elkaar te gaan, tenzij de ongelovige op een scheiding aanstuurt.
De reden daarvan wordt ook gegeven: De ongelovige partner is geheiligd in de gelovige partner. Betekent dat dat de ongelovige partner automatisch ook bij God hoort? Nee, dat niet. Wel is het zo dat de ongelovige partner het voorrecht heeft om God van dichtbij aan het werk te zien, nl. in het leven van de gelovige partner.
Dat is een hele bemoediging voor jou, te weten dat God graag wil dat je partner ook voor Hem kiest. Tegelijkertijd betekent dit voor jou als gelovige een hoge roeping.

Winnen door gedrag
In de brief van de apostel Petrus worden vrouwen opgeroepen hun mannen die niets van Gods boodschap willen weten, te winnen door hun gedrag, zelfs zonder iets te hoeven zeggen (1 Petrus 3 vers 1). Geen woorden maar daden dus! Dit geldt natuurlijk ook voor mannen die samenleven met een ongelovige vrouw. De bekering van je partner is allereest een zaak tussen je partner en God. Maar God wil jou ook daarbij inschakelen.

Heel praktisch betekent dat dat het voeren van (ellenlange) discussie meestal tot (meer) verwijdering leiden. Laat verschillen van inzicht niet steeds tot onenigheid uitgroeien. Benadruk niet steeds de verschillen, maar zoek naar wat jullie samenbindt en beandruk dat!
Respecteer de mening van je partner, kijk daar niet op neer, dat zal alleen maar tot weerstand ten opzichte van het geloof leiden. Heb lief. Laat in je gedrag zien wat het betekent om een persoonlijke relatie met God te hebben.

Meer weten, klik hier.

Adina, een jonge vrouw van 26 jaar, heeft al heel wat meegemaakt in haar leven.

Ze komt uit een gezin van 22 kinderen, niet allemaal van dezelfde vader of moeder. Door deze zeer ongeregelde omstandigheden en de armoede in dit gezin is zij, samen met nog een aantal boertjes en zusjes, naar het kindertehuis gebracht.
Zoals wellicht bekend, in het kindertehuis was het in die periode, tijdens en net na de tijd van Ceacescu, slechts overleven voor de kinderen en gold de wet van de sterkste.
Toen Adina 18 werd, kwam ook zij op straat terecht, geen plaats om naar toe te gaan, haar gezin was uit elkaar, broers en zussen her en der verspreid die elk hun eigen weg gingen in de armoede waar zij in terecht gekomen waren. Meerdere van haar broers en zussen hebben op straat geleefd en niemand kon haar tot steun zijn.

Adina verteld niet veel over haar leven in het kindertehuis, maar wel over haar straatleven en met haar toestemming mogen wij het volgende schrijven:

Voor haar was het verschrikkelijk om plotseling op straat te staan en niet te weten waar ze naar toe kon gaan. Ineens was er niets meer waar zij zich aan vast kon houden, helemaal alleen in een donkere en brute wereld. De nachten waren het ergst, waar kon ze slapen? Door te overleven is zij gaan stelen, ze had geen andere keus. Niemand die haar een baan aanbood. Overigens was het voor haar erg moeilijk om te werken gezien ze een lage opleiding heeft genoten. Plus nog het feit dat ze geen onderkomen had. Het straatleven is erg vermoeiend, je kunt nergens goed slapen en een douche nemen was helemaal uitgesloten. Zij werd betrapt op diefstal en vervolgens kreeg zij een gevangenisstraf van drie jaar. Wegens goed gedrag kon zij de gevangenis na anderhalf jaar verlaten, maar kwam weer op straat terecht. Wat nu?
Haar ervaring in de gevangenis was verschrikkelijk, en om daar in ieder geval niet meer terecht te komen besloot zij om zichzelf te gaan prostitueren. Door haar leven op straat werd zij zowiezo al vaak aangesproken door mannen en de weg naar dit ‘beroep’ was eenvoudig. Zij belandde echter van de regen in de drup, want ook het leven van een straatprostitue is werkelijk afschuwelijk.
Uiteindelijk leerde zij een man kennen, ook in een kindertehuis opgegroeid, ook hij leefde op straat. Samen met hem heeft zij een periode op straat geleefd, en dan hier en dan daar bij andere mensen in huis. Zij kregen een zoontje, Leonardo, en ook hij leefde met hen op straat, of waar zij dan ook naar toe gingen, Leonardo ging mee. Deze man heeft haar verlaten toen Leonardo nog klein was en nu is ze nog steeds alleen met haar zoontje.
Hij heeft ontzettend veel liefde nodig, die Adina, door haar eigen achtergrond niet altijd voldoende geven kan. Ook Adina heeft veel liefde nodig en heeft het steeds nodig bemoedigd te worden dat zij belangrijk is. Zij voelt zich ontzettend snel afgewezen en voor haar is het pijnlijk te bedenken dat een van haar zussen wel bij haar moeder is opgegroeid.
Zij houd veel van Leonardo en ondanks dat zij zelf op straat leefde en hem niet een goed nest kon bieden, besloot zij om Leonardo bij zich te houden, zodat hij niet in een kindertehuis hoefde op te groeien zoals zij zelf is opgegroeid. Het leven in het kindertehuis heeft diepe sporen in haar achtergelaten.

Leonardo zit op de kleuterschool van Casa Lumina en hier heeft hij al veel goede dingen geleerd, en begint zich aan te passen aan de andere kinderen.

Adina woont met Leonardo bij anderen in en dit vind zij niet fijn. Haar enige echte eigen plekje is een bed en zelfs dit bed is niet haar eigendom. Zij heeft momenteel echter geen enkele andere keus. Zij heeft geen enkele vorm van inkomen en zelfs de kinderbijslag voor Leonardo krijgt ze niet. Deze staat op naam van zijn vader en hij geeft het helaas niet af aan Adina. Zo nu en dan krijgt ze wel eens iets van die of gene, maar voor Adina en Leonardo is het helaas nog steeds overleven…

Omdat Adina lange tijd op straat heeft geleefd, werd ze ook vaak ziek. Medicijnen kon ze niet kopen.
Sinda enkele maanden had ze ernstige klachten van pijn in haar hoofd. Ongeveer een week of drie konden wij haar financieel helpen om naar de arts te gaan voor controle. Na diverse medische controles te hebben gehad, kregen we vandaag het resultaat: Adina heeft verwaarloosde Sinusitus (bijholteontsteking) en vanwege het stadium waarin dit is gevorderd kan het niet meer met medicijnen worden verholpen. De arts dringt er op aan dat zij zo snel mogelijk geopereerd wordt, omdat het de gevaarlijke kant op gaat. Hij noemde zelfs, dat als ze zich niet gauw laat opereren dat ze er aan kan sterven. De operatie kost 500 euro, dit bedrag is inmiddels voor onze stichting overgemaakt. Wilt u ons helpen deze mensen te kunnen blijven helpen. Voor meer informatie http://www.hulp-oosteuropa.nl/

Seks voor het huwelijk?

Velen vragen zich af waarom God niet wil dat mensen zich lichamelijk aan elkaar geven,
buiten een huwelijksverbond om. Er kan toch niets mis zijn met seks, als je van elkaar houdt en een serieuze relatie hebt? Waarom is het zo belangrijk, volgens de Bijbel, om seks enkel binnen een huwelijk te beleven?

Een belangrijk kenmerk van seks is de verbondenheid die je beleeft met iemand anders. Deze verbinding is eigenlijk veel meer dan iets lichamelijk. We weten dat we meer zijn dan een stuk vlees, met bloed en beenderen, dat kan genieten. We zijn in de eerste plaats een geest en een ziel. We zijn iemand, die in een lichamelijk omhulsel zit. Als je seks hebt met iemand, is er daarom veel meer aan de hand dan louter iets biologisch.

De Bijbel zegt dat je met je geest een eenheid gaat vormen met de persoon waarmee je vrijt.
Dat is iets wat erg diep gaat. Je verbindt een wezenlijk deel van jezelf aan de ander.
Je geeft jezelf letterlijk volledig bloot. Je stelt je zeer kwetsbaar op. Je geeft je intimiteit
prijs aan iemand. Je geeft je meest gevoelige, kwetsbare deel van je lichaam aan een andere persoon.

Seks is meer dan zomaar iets fysiek. Je hart is er veel meer bij betrokken dan je beseft.
Je geest is er bij betrokken. Je ziel is erbij betrokken. Je gevoelens. Je verlangens. Je verstand.
Je verbindt iets heel diep, iets heel mooi, iets heel kwetsbaar van jezelf met een andere geest, ziel en lichaam.

De enige veilige, gezonde manier om dat te doen is in een relatie die werkelijk omgeven is
door een muur van liefde, trouw en zekerheid. Als je in een onzekere relatie jezelf naar geest
en lichaam geeft aan een ander, en die relatie wordt verbroken, dan vloeit daar een pijn uit voort, die verscheurend is. Tienduizenden, wellicht honderdduizenden wereldwijd leven met de schrijnende pijn van een gebroken relatie.

Pas als je getrouwd bent, weet je zeker dat je relatie vast is. Er zijn ontelbare koppeltjes die lange tijd denken dat ze echt samen door het leven zullen gaan, en die na enige tijd tot hun grote verbazing scheiden. In de tijd dat ze elkaar trouw beloofden, dachten ze dat het goed was om seks te hebben. Alles was rozengeur en maneschijn. Maar na hun totaal onverwachtse breuk, blijven ze allebei gebroken en verscheurd achter.

Als je seks hebt met iemand, verbindt je letterlijk jouw lichaam met het lichaam van de ander.
Als je daarna uit elkaar gaat, wordt die eenheid ruw verscheurd. Je diepe verbondenheid
wordt gebroken op een zeer pijnlijke manier. Daar wil God je voor beschermen. Hij wil dat je geluk ervaart door seks en geen verscheuring van je hart. Hij wil dat je geborgenheid ervaart door seks en geen afwijzing en vernedering. Hij wil dat je echte eenheid met de ander ervaart.

God heeft jou zelf gemaakt. Hij heeft je hart, je ziel, je geest, je diepste gevoelens en emoties gemaakt. Je bent gemaakt naar het beeld van God. Als een zeer kostbaar, gevoelig en kwetsbaar wezen. Zelfs de sterkste mannen die zich stoer voordoen,
zijn eigenlijk kleine kinderen die hunkeren naar tederheid en geborgenheid. Menig vrouw weet dat. We zijn allemaal kwetsbaar. God heeft ons zo gemaakt.

God weet dat pijn, verscheurde harten, gebroken relaties je echt diep kunnen kwetsen,
soms voor de rest van je leven. Daarom zegt hij: seks is heilig. Het behoort binnen
het veilige verbond van trouwe liefde. Liefde die niet op gevoelens van verliefdheid gebaseerd is, maar op trouw en toewijding.

Een tweede reden waarom God seks voor in het huwelijk heeft bedoeld, is omdat hij wil dat je optimaal van je levenspartner kunt genieten.
Als je voor je huwelijk al andere relaties hebt gehad, dan is er altijd een stuk pijn die moet genezen, voor je optimaal van je geliefde kunt genieten. Dan is er een deel van jezelf dat je al hebt weggegeven aan iemand anders. Dan ben je niet meer puur en honderd procent volkomen voor je echte geliefde. God wil dat voorkomen.

Maagdelijkheid is een zeer waardevol geschenk. Veel waardevoller dan zogezegd 'ervaren'
zijn in seksualiteit. Het is een gruwelijke leugen dat je eerst met anderen moet geoefend hebben, voor je je partner leert kennen. Wat is er namelijk mooier dan puur en onbesmet jezelf kunnen geven aan die ene waarvan je weet dat je je leven lang samen zult blijven?

Wat is er mooier dan samen met je liefste ontdekken wat voor rijkdommen God verborgen heeft in seksualiteit? Als je alles al weet, gaat er iets heel kostbaars verloren. Dan mis je het samen ontdekken van een bijzondere gave. God wil je als een gaaf mens, als een onbesmet
geschenk aan jouw ene geliefde aanbieden. Net zoals hij Eva puur aan Adam schonk.

Onze maatschappij maakt ons wijs dat het goed is om jezelf voor anderen te grabbel te gooien, voordat je jezelf toewijdt aan een enkele persoon.
Mensen die zo denken, kennen liefde niet. Ze hebben geen idee van de vreugde en de schoonheid die God heeft gelegd in de liefdesrelatie tussen man en vrouw. Ze weten niet beter. Ze leven in armoede. Maar jij bent een koningskind. Een geliefde van de maker van seksualiteit. Hij wil jou datgene geven wat de wereld verloren heeft. Maar het vraagt
geduld en discipline.

Blijf zuiver.
De grote uitdaging is om in je relatie seksueel zuiver te blijven en jezelf te bewaren als een puur, kostbaar huwelijksgeschenk voor degene die God voor je bestemd heeft.

Muziek en zang is een schepping van God

In de hemel wordt gezongen en men bespeelt er ook muziek instrumenten, lees maar in Openb. 5:8,9“........hebbende elk een citer en gouden schalen, vol reukwerk; dit zijn de gebeden der heiligen. En zij zongen een nieuw gezang, zeggende.....”
Openb.15:3 “....En zij zingen het lied van Mozes, de knecht Gods, en het lied van het Lam, zeggende...” Het is duidelijk dat satan de muziek gestolen heeft en deze onrechtmatige gebruikt. Alles wat mooi is, waar mensen van genieten kunnen en wat zuiver is, is door God geschapen. Ook dat lezen we in de Bijbel en wel in Jac.1:17 “Iedere gave, die goed, en elk geschenk, dat volmaakt is, daalt van boven neder, van de Vader der lichten, bij wie geen verandering is of zweem van ommekeer”. De reden dat er bij sommige een gevoel van matheid, lusteloosheid en apathie is om de Heer te loven en te prijzen, komt omdat er rond de lofprijzing en aanbidding een geestelijke strijd gaande is, die wij als christenen niet altijd herkennen. Het is de duivel er alles aan gelegen om de lofprijzing en aanbidding uit de gemeente van Jezus Christus weg te houden en matheid in de gemeente te brengen. WAAROM? Omdat hij heel goed weet dat als de ware lofprijzing in de gemeente terugkeert, de kracht van God zich op een grotere wijze zal openbaren en dat dit afbraak betekent van het rijk der duisternis. Het is absoluut Gods wil, dat wij onder begeleiding van een veel- kleurigheid aan muziekinstrumenten (zie Psalm 150) God uitbundig zullen loven en prijzen, zoals hem toekomt.
“Klapt in de handen, alle gij volken, juich Gode toe met een jubelstem. Hosanna, Hosanna, juich God toe met een jubelstem. Prijst hem, prijst hem, Juich God toe met een jubelstem.” Door juichen viel de muur van Jericho en ook nu zullen er muren vallen als wij werkelijk de handen opheffen en de Heer lofoffers brengen. De hemel is een plaats die vervuld is met aanbidding en lofprijzing. Dag en nacht klinkt het: “Heilig, heilig, heilig, heilig is de Here in Zijn heiligdom. Looft de Here in Zijn heilige tempel, met bazuingeschal, met harp en citer, met tamboerijnen en reidans, met snarenspel en fluit, met klinkende cimbalen, met schallende cimbalen. Alles wat adem heeft, love de Heer, Halleluja, loofde Heer (Psalm 150)”.
De vraag is: Wat is hier van overgebleven? De duivel is een rover, hij heeft de vrolijke lofprijzing voor de Here om zeep geholpen. Hij heeft als een engel des lichts christenen zodanig misleid, dat men nu soms meent dat uitbundige lofprijs oneerbiedig zou zijn. Maar Psalm 149 zegt: “Halleluja. Zingt de Here een nieuw lied, zijn lof in de gemeente der vromen. Israel verheuge zich in zijn Maker, laten de kinderen Sions juichen over hun Koning; laten zij zijn naam loven met reidans, Hem psalmzingen met tamboerijn en citer. Want de Here heeft een welbehagen in zijn volk, Hij kroont de ootmoedigen met heil. Laten de vromen juichen met eerbetoon, jubelen op hun legersteden. De lofverheffingen Gods zijn in hun keel…”
Boven deze Psalm staat “Israëls triomflied”.
God wil dat als wij samenkomen, wij ook een triomflied voor de Heer hebben en dat de lofverheffingen Gods in onze keel zijn. Met eerbied juichen wil nog niet zeggen, met een somber gezicht of met een zwaarmoedige zang, o nee, uitbundig juichen kan volkomen eerbiedig zijn. Koning David huppelde in een linnen lijfrok voor de ark uit en Michal, zijn vrouw, vond dat allemaal erg oneerbiedig, maar God was er blij mee. Hij hield van die huppelende David, want David huppelde tot eer van God. “Looft de Heer, want Hij is goed en Zijn goedertierenheid is tot in eeuwigheid”. Wij als kinderen van God, hebben reden om te loven en te prijzen, meer dan wie ook. Wij moeten opnieuw het belang en de kracht van lofprijzing gaan ontdekken.
Het is de sleutel waar deuren mee opengaan; waar boze geesten voor op loop gaan. Lofprijzing zet God in het middelpunt; we komen los van al onze beslommeringen; we komen op hoger grond.
Zeven Bijbelsche hebreeuwse woorden voor lofprijzing. Deze woorden komen regelmatig in de Psalmen voor. Het probleem waar we mee zitten is, dat onze nederlandse woorden veel armer in betekenissen zijn, dan de hebreeuwse. Hebreeuwse woorden kunnen meer betekenissen hebben. Hier volgen een paar van deze woorden met hun betekenissen, die ons iets vertellen “hoe” we moeten lofprijzen.
Halel = ons halleluja is daarvan afgeleid. Het betekent in het hebreeuws: “vanwege uitbundige vreugde, je dwaas voor de Heer gedragen.” We vinden dit woord 99x in het oude testament.
Jadah = betekent: “God prijzen met je handen”. Na Halel het meest gebruikte woord. Je handen opheffen naar de Heer is in het hebreeuws ook een teken van overgave aan de Heer.
Barach = betekent: “Het zegenen van God op je knieën”, met zegenen kan ook “omhelzen” bedoeld worden.
Tehillah = betekent: “God verhogen door een uitbundige lofprijzing en het uitroepen van Halel (halleluja).
Zamar = betekent: “God prijzen met muziek.”
Todah = betekent: “God danken met opgeheven handen.” Deze lofprijzing gaat dieper dan Jadah. Hier prijst men God om wat Hij nog zal gaan doen.
Sjabak = betekent: “Het uitroepen van vreugde”.
Muziek en zang heeft in de samenkomsten een belangrijke functie, zoals:
a. In de eerste plaats moet het ons los maken van het dagelijks gebeuren, waar we vaak mee binnen komen in de dienst en waardoor we ons niet op de Heer kunnen concentreren.
b. Daarnaast werkt het reinigend op de sfeer in de plaats waar we samenkomen. De Bijbel zegt ons dat we de strijd niet hebben tegen vlees en bloed, maar tegen overheden en machten in de hemelse gewesten. (Ef.6:12). Wij moeten er van uitgaan dat de invloeden vanuit het rijk van satan ook proberen binnen te dringen in onze samenkomsten, maar waar de gemeente de kracht van Jezus bloed prijst zullen demonen vluchten.
c. Muziek en lofprijs onder de zalving van Gods Geest, effent de weg voor het ontvangen van de boodschap uit Gods Woord. Dit kunnen we ook verstaan uit de woorden van Psalm 50:23 “Wie lof offert, eert Mij, en baant de weg, dat Ik hem Gods heil doe zien”. Door gezalfde zang en muziek, gaan mensen open staan voor de werking van Gods Geest. Een voorbeeld is het verhaal van Joram´s veldtocht tegen Moab. Men ging naar Elisa en vroeg hem om een Woord van de Heer. Elisa nu vroeg eerste om een citerspeler en terwijl de citerspeler God begon te prijzen met z´n instrument, kwam de Geest van God op Elisa. (2 Kon.3:15).
d. Zang en muziek bouwt ook het geloof op, waardoor men in aanraking komt met de wondere kracht van God.
Geven aan God.
Lofprijs en aanbidden stijgt boven bidden uit, omdat het hier gaat om “GEVEN AAN GOD”. In Gods koninkrijk is “geven” altijd meer dan “vragen” of “ontvangen”.
Lofprijzen is datgene wat wij moeten doen om Jezus te verheerlijken. Evenzo was het voor Israël een voorschrift om de Here te loven. De Bijbel is heel duidelijk als het erom gaat “hoe wij moeten lofprijzen”.
- Met onze mond, lees Hebr.13:15, Ps.81:11.
- Met onze handen en voeten, lees Ps.134:2,Ps.30:12
- Met ons gehele lichaam, lees 1 Kor.6.20.
De Bijbel spreekt ook over “lofofferen”, Hebr.13:15, Ps.50:14 en over het brengen van geestelijke offers welke ook hierop wijzen. (1Petr.2:5)
Wanneer gaan we nu lofofferen, dat is wanneer we niets voelen, geen gevoel van dankbaarheid of overwinning en dus moeite hebben om God te eren en het dan toch doen in gehoorzaamheid. Dan is er sprake van een offer en een offer kost pijn. Doen we dit in gehoorzaamheid, dan zullen we de volgende ervaringen hebben:
- Lofprijs is een wapen tegen ongeloof, want geloof gaat juichen, lees Jozua 6:1-5 en Hebr.11:30.
- Lofprijs is een wapen tegen demonen, vooral wanneer we de kracht van Jezus bloed prijzen. Het is opmerkelijk dat demonisch gebonden levens moeite hebben om God te prijzen. De reden is heel duidelijk, de duivel heeft er een hekel aan want Gods kracht komt openbaar door lofprijs. God troont op de lofzangen van Zijn volk (Ps.22:3).
- Lofprijs is de weg tot overwinning in de strijd, 2 Kron.20:20-22 en het verandert situaties, lees Hand.16:22-26.
De gemeente moet een plaats zijn waar kinderen Gods samenkomen om te lofofferen. (Ef.5:19-21 en Col.3:16-17).
In gemeente doen we dat door zang, maar ook door momenten van vrije lofprijzing. In het bijzonder is de viering van het heilig Avondmaal daarvoor het moment. Paulus moedigt ons aan feest te vieren en blij te zijn tijdens de viering van het heilig Avondmaal (1 Kor.5:7,8)
Er rust beslist een grote verantwoordelijkheid op de schouders van zangers en muzikanten, om de gemeente te leiden in het lofofferen. Lees hoe David ze speciaal aanstelde in 1 Kron.16:4-6 en 1 Kron.16:41,42.
Nu wat verstaan we onder aanbidden. Lofprijzen is onze poging om God te verheerlijken en God beloont dat.
Er is echter een weg die nog verder omhoog voert en dat is de weg van aanbidding.
Aanbidden is nooit vragen maar geven aan God. Aanbidden is ook datgene wat de heilige Geest door ons heen wil gaan doen.
In Joh.16:13,14 staat dat de Geest van God Jezus zal verheerlijken. “…doch wanneer Hij komt, de Geest der waarheid, zal Hij u de weg wijzen tot de volle waarheid;……….. Hij zal Mij verheerlijken..”
In diepste zin is dat ook de betekenis van hetgeen we lezen in Openb.22:17 “..en de Geest en de bruid zeggen..”, zij stemmen m.a.w. samen. Lees ook Rom.8:26-27, daar is sprake van het bidden in de geest met onuitsprekelijke verzuchtingen en in Gal.4:6 lezen we hoe de Geest van God in onze harten roept “abba Vader”, hetgeen betekent lieflijke Vader.
In de volgende teksten moedigt Gods Woord ons aan om een aanbidder te zijn:
Joh.4:23,24 “maar de ure komt en is nu, dat de waarachtige aanbidders de Vader aanbidden zullen in geest en in waarheid; want de Vader zoekt zulke aanbidders; God is geest en wie Hem aanbidden, moeten aanbidden in geest en in waarheid”.
Openb.19:10,11 “…aanbid God! Want het getuigenis van Jezus is de geest der profetie. En ik zag de hemel geopend, en zie, een wit paard; en Hij, die daarop zat, wordt genoemd Getrouw en Waarachtig…”
Nu de vraag: hoe kunnen we aanbidden? In de eerste plaats hebben we de vervulling met de heilige Geest nodig. Wij kunnen vanuit onszelf wel lofprijzen, maar niet “aanbidden”. De basis van de ware aanbidding is de zalving van de heilige Geest. Hoe werkt het in de praktijk, is het alleen tongentaal? Nee, er is meer, want de Geest is verschillend en creatief bezig in ieder persoon afzonderlijk. Sommige zullen in een stille diepe aanbidding voor God verzonken zijn, maar andere ervaren een heerlijke overweldigende stroom van blijdschap die zich uit in een tongenzang voor Gods aangezicht. Tongentaal is een middel waardoor Gods Geest door ons God aanbidt, maar ik sluit ook geen andere vormen van aanbidding uit. Het is mogelijk dat men in diepe aanbidding, als een David danst voor Gods aangezicht. Lees Psalm 30:11 “Mijn rouwklacht hebt Gij veranderd in een reidans, mijn rouwkleed hebt Gij losgemaakt, met vreugde mij omgord,” of Psalm 149:3”..laten zij zijn naam loven met reidans, Hem psalmzingen met tamboerijn en citer”.
Het is belangrijk dat de gemeente daarin zal groeien. In elke aanbiddingsdienst moet men feitelijk geleerd worden de Geest te laten werken en de gemeente te leiden in aanbidding. Het begint veelal met het lofofferen van de Heer, daardoor treden we Gods heiligdom binnen. Daarna zou de Geest de leiding moeten overnemen, mits we Hem de ruimte willen geven om ons te leiden in aanbidding.
De Bijbel leert dat God aanbidders zoekt in Geest en Waarheid. (Joh.4:24) “…maar de ure komt en is nu, dat de waarachtige aanbidders de Vader aanbidden zullen in geest en in waarheid; want de Vader zoekt zulke aanbidders; …”
Bidden in de geest is onder de inspiratie van de heilige Geest. Hij heeft de leiding. Bidden in de waarheid betekent: wat ik zeg moet zichtbaar zijn in mijn leven. Met andere woorden, men kan zeggen Jezus lief te hebben, maar als men tegelijk bewuste zonden vasthoudt, dan is er geen sprake van waarheid en is onze aanbidding vals. Dus, aanbidden in de geest, zonder dat de vrucht van de Geest door ons leven zichtbaar wordt (Gal.5:22), kan nooit echt zijn.
Jezus aanbidden in geest en waarheid, is de hoogste vorm van lofprijs, die ons binnen voert in het heiligdom van God en ons losmaakt van alles wat ons nog kan hinderen. Het bevrijdt van zorgen, verdriet en innerlijke pijn en doet onze geest alleen gericht zijn op de Heer. Om te ervaren is groei nodig, het heeft met klimmen te maken op God heilige berg. Mensen die als geestelijke baby´s blijven zullen hier nooit aan toe komen. De gemeente van Jezus Christus behoort echter te groeien in gebed, lofprijs en aanbidding.
Neem daarom tijd om u te oefenen in lofprijs, vraag niet alleen aan God, maar geef aan de Heer.

Homofilie is tegennatuurlijk, lees de Bijbel

.

Homofilie wordt steeds meer geaccepteerd als normaal en helaas, ook onder christenen in het algemeen en in evangelische kringen, zien we de opvattingen veranderen. Men gaat daarbij voorbij aan de duidelijk uitspraken van de Bijbel. Bijvoorbeeld:

Paulus heeft het in Romeinen hoofdstuk 1, over:

“mannen die met mannen schandelijkheid bedrijven”, hij spreekt dan in niet mis te verstane woorden, over “tegennatuurlijk” (Rom.1:24-27).

Het is nu eenmaal een biologisch feit dat met het oog op de voorplanting, de beide sexen voor elkaar geschapen zijn. Ook anatomisch gezien is het vrouwelijke aangelegd op het het mannelijke en vice versa.

Sexualiteit is naar haar natuur hetero-sexualiteit, geen homobeweging verandert daar ook maar iets aan.Homosexualiteit is niet aangeboren.Voor de opvatting dat homofilie aangeboren zou zijn of in de genen zou vastliggen, heeft men nog nooit één bewijs kunnen leveren. Zeker, de ene persoon kan van nature vatbaarder zijn voor homofilie dan de andere persoon, maar dat is wat anders dan dat homofilie aangeboren zou zijn. Dat wordt ook weersproken door het feit dat bij ééneiige tweelingen (die genetisch dus identiek zijn) de één soms hetero- en de ander homosexueel is. Waarmee ik maar wil zeggen, het verschil in sexuele oriëntatie zit ‘m kennelijk niet in het DNA maar in andere factoren.Vanuit de homo-beweging wijst men er op dat homosexueel gedrag ook vaak in de dierenwereld voorkomt. Dat klopt tot op zekere hoogte - veelvuldig wisselende sexuele contacten zijn ook heel normaal in de dierenwereld. Zulk gedrag noemen we dan ’bij de beesten af’…en ik vraag me af of een mens zich daarmee zou moeten vergelijken.Maar let wel: hoe vaak homosexueel gedrag ook moge voorkomen onder bepaalde diersoorten, het bestaan van puur homofiele dieren is onbekend. Een mannetjes-chimpansee b.v. kan bij gebrek aan beter, zonder enige probleem voor een ander mannetje kiezen, maar als zich een geschikte soortgenoot ‘van de andere kunne’ aandient, zal direct blijken dat daar de voorkeur ligt…Wanneer we hebben vastgesteld

(1) dat sexualiteit naar haar natuur hetro-sexualiteit is en

(2) dat homofilie niet genetisch bepaald is en

(3) dat er geen homofiele dieren bestaan, dan betekent dit dat homofilie kennelijk geen strikt biologische oorsprong heeft. Homofilie is een mentale ontwikkeling-stoornis waarbij men vervreemd is geraakt van zijn of haar sexuele identiteit. Uit onderzoek is gebleken dat dit met name komt door verstoorde verhoudingen met rolmodellen in de jeugdjaren. Dat kan eenverstoorde relatie met de vader zijn maar ook sexueel misbruik door b.v. een familielid. Zulke oorzaken in de vroege jeugd, kunnen (zeker bij een bepaald type persoonlijkheid) onuitwisbare sporen trekken, zelfs als men zich daar niet eens meer van bewust is. Dat is triest genoeg maar het bevestigt wél dat homofilie niet iemands sexuele natuur, maar juist de vervreemding daarvan is.Wie ervan uitgaat dat heel de schepping (inclusief het sexeverschil) door GOD ontworpen is, begrijpt dat het mannelijke voor het vrouwelijke (en vice versa) is geschapen. Dat is niet anders dan vanzelfsprekend en natuurlijk.

Maar ook dit is waar: De duivel doet alles om hetgeen door God mooi en zuiver geschapen is, stuk te maken. Daarom, er bestaan beslist ook onreine demonen, die mensen aanzetten tot dierlijk gedrag. Mensen kunnen zelfs bezeten raken hierdoor. Dan wordt men van de ochtend tot de avond beheerst door deze dingen, je ligt als het ware als een hond aan de ketting. Dan wordt tegennatuurlijke sex, een gevangenis waar men van bevrijd moet worden. Let wel, de duivel zal ons nooit laten gaan, alleen Jezus is instaat om ons vrij te maken, Hij overwon aan het kruis de macht van satan.

Hoe wordt ik hiervan verlost?
1. Ga naar Jezus en belijd uw zonden. Belijdenis van zonden is altijd de eerste stap. Pas als wij ons radicaal bekeren kan God ons helpen.
2. Breek in "Jezus naam" met verkeerde gewoonten en relaties. Als we de deur naar de zonden niet volledig dicht doen, zal satan ons weer in verleiding brengen en ons binden.
3. Ga naar een pastor/oudste met geestelijk inzicht en laat met u bidden, de Heer wilt u bevrijden en genezen. U kunt het nooit in eigen kracht, u heeft bevrijding nodig.

Mail mij gerust als u hulp nodig heeft: klik hier

Waar zijn de (christen) politici die het nog gewoon durven zeggen?

Christelijke politiek?
Staatssecretaris Huizinga van Verkeer zou er geen moeite mee hebben als binnen haar partij, de ChristenUnie, met elkaar samenwonende mannen of vrouwen bestuursfuncties zouden vervullen, of de partij in Raden, Staten of Kamers zouden vertegenwoordigen. Dat blijkt uit een interview met haar in het februarinummer van het feministische maandblad ‘Opzij’. Zo meldde het Reformatorisch Dagblad begin februari.
Uit onderzoek zou blijken dat de meerderheid van de ChristenUnie kiezers geen bezwaar heeft tegen praktiserende homoseksuelen als CU-vertegenwoordigers. Ze zien dat als een privézaak waarover de partij niet hoeft te oordelen. ‘Ik hoor bij die meerderheid’, zegt Huizinga. Zij werd niet teruggefloten door de partijtop, zoals met haar partijgenote Lont was gebeurd toen deze nog in de veronderstelling verkeerde dat het standpunt van haar partij logischerwijs samenviel met Gods Woord.

Bijbel serieus nemen
Diep treurig, zo’n ontboezeming. Het brengt de grote scheiding aan het licht die zich momenteel in allerlei christelijke organisaties, kerken en kringen voltrekt. Steeds meer mensen waar je het niet van zou mogen verwachten laten zich opeens kennen als pleitbezorgers voor de homobeweging. Het is te hopen dat de minderheid van de ChristenUnie een radicale minderheid zal blijken te zijn en de meerderheid in het kwaad niet zal volgen. Het betreft namelijk een zeer ernstige zaak die zich in de gemeente van de Here Jezus Christus afspeelt. Waar het ten diepste om gaat is: hoe serieus nemen we de Bijbel nog? Wat trekken we ons nog aan van de mening van God? Kan het nóg duidelijker gezegd worden? Geslachtsgemeenschap van mannen met mannen en vrouwen met vrouwen is Hem een gruwel. Zolang de Bijbel nog niet verboden is in Europa, kan iedereen er nog in lezen hoe onze Schepper erover denkt. Dat christenen met elkaar gaan overleggen of ze daar al of niet mee akkoord gaan, is in de grond van de zaak dan ook absurd. Als God het een kwaad noemt, dat in Israël zelfs met de dood gestraft moest worden, hoe zou een christen het dan in zijn hoofd halen het tegendeel te beweren? Toch nemen ze snel in aantal toe, gelovigen die blijk geven daar niet voor terug te schrikken. Of zouden ze niet beseffen wat ze doen?

Gespaard worden
Realiseren we ons in wat voor tijd we leven? Schrikken we er nog van? Wekt het nog onze verontwaardiging? Of raakt het ons niet dat bij zovelen in de kerk God allang niet meer het beslissende woord spreekt? De geboden en verboden die de Here ons heeft opgelegd, zijn niet bedoeld om het leven te bederven, maar om ons te weerhouden van alles wat het leven dreigt te verwoesten. In Leviticus 20 kunnen we lezen waar individu en samenleving voor gespaard worden door alle kwaad dat daar genoemd wordt na te laten.

Aanval van binnenuit
De evangelieboodschap wordt van alle kanten aangevallen. Het ergste is de aanval van binnenuit. Er is grote afval en er heerst verwarring in de christengemeenschap. Vaak voltrekt het proces zich in een weg van geleidelijkheid, maar steeds vaker gaat het met hevige schokken. In het ‘Europees gebeuren’ zijn reeds stemmen opgegaan om het onderwijzen van de bijbelse scheppingsgeschiedenis wettelijk te verbieden. Een hatelijk voorstel, dat echter voor veel christenen al overbodig is geworden, omdat men er zelf niet meer in gelooft. Wees er maar niet zo zeker van dat het allemaal wel los zal lopen.

Ook in de kerk
De wereld tracht ons het Woord van God af te nemen. Maar erger is dat in toenemende mate dat ook ín de kerk gebeurt. Voorzichtig maar aanhoudend wordt hier en daar al een vriendelijk pleidooi gehouden voor het toelaten van homoseksuele echtparen in de gemeente van Christus, al dan niet met beperkte rechten. (Alsof dat laatste niet discriminerend zou zijn en geaccepteerd zou worden!) ‘Er wordt verschillend over gedacht’, zo heet het. Maar door wie? Niet door God! Hij is eeuwig Dezelfde. Hij verwacht van ons dat we Zijn Woord geloven en bewaren, al gaat dat ook vervolging en verdrukking betekenen. Hij prijst degenen die dat doen en getrouw blijven. Het mag dan een minderheid zijn, maar daar werkt de Here nu juist altijd mee. Om de grootheid van Zijn Naam te doen uitkomen.

De Onveranderlijke
Ja, Zijn Woord is betrouwbaar. ‘Heel Uw woord is de waarheid,’ getuigt de psalmist, ‘al Uw rechtvaardige verordeningen zijn voor eeuwig’ (Ps. 119:160). Aan dat Woord valt niet te tornen. Aarde en hemel gaan voorbij, maar Gods Woord houdt eeuwig stand. Hij die ons geschapen heeft, vergist Zich niet. Hij is de Onveranderlijke, altijd Zichzelf. Bij alles wat Hij ons onderwijst, heeft Hij ons eeuwig heil op het oog.

‘Ik kom spoedig’
De Here Jezus liet Johannes aan de gemeente te Filadelfia onder andere het volgende schrijven: ‘…want gij hebt kleine kracht, maar gij hebt Mijn woord bewaard en Mijn naam niet verloochend.’ En: ‘Omdat gij het bevel bewaard hebt om Mij te blijven verwachten, zal ook Ik u bewaren voor de ure der verzoeking, die over de gehele wereld komen zal, om te verzoeken hen, die op de aarde wonen. Ik kom spoedig; houd vast wat gij hebt, opdat niemand uw kroon neme.’
Christenen hebben een groot goed te verspelen! De Here sta ons bij! Ik wil zo graag bij díe minderheid horen.

J.J. Frinsel


Uit: http://www.habakuk.nu/