Leven in en uit de opstandingskracht van de Heer.

"De dief komt niet dan om te stelen en te slachten en te verdelgen;Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed."(Johannes 10:10)

Wat satan in ons leven doet.
In Johannes 10:10 hebben we de tegenstelling tussen wat "de dief" doet en wat de Here Jezus doet. De "dief" die tegenover de Goede Herder staat is de duivel, die ons leven wil ruïneren. Hij komt om te stelen, te slachten en te verderven. Hij heeft maar één verlangen: dat wij een ongelukkig leven zullen hebben. Hij wil, dat wij verdriet hebben, ons ongelukkig voelen en ook ongelukkig zijn. Daar doet hij zijn best voor. Hij spant zich in om ons zo te maken. Dat betekent, dat wij als logische, maar tevens als ernstige conclusie moeten trekken en als consequentie moeten zien: als wij in ons leven ongelukkig zijn, is het de duivel gelukt om ons in die gesteldheid te brengen. Wij leven dan niet in vrede en harmonie met de Here Jezus, maar wij worden voortgejaagd en opgejaagd door satan zelf. Dit betekent niet, dat wij daarmee ook "van de duivel" zijn. Het betekent, dat wij niet verhinderd hebben, dat satan onze blijdschap zou afpakken.

Dit is niet direct een pastorale benadering van mensen, die moeiten, zorgen en verdriet hebben. Het klinkt ook niet vriendelijk. Het klinkt hard en gevoelloos. Het kan ons irriteren, ergeren. We moeten ons even terdege realiseren, dat het de Here Jezus Zelf was, die deze woorden sprak. Wij luisteren naar de woorden van onze Heiland. Zoals Hij heel resoluut zei, dat de takken die geen vrucht dragen afgehouwen en in het vuur geworpen worden, zo zegt Hij hier ook heel resoluut, dat het de duivel is, die de veroorzaker is van negatieve gedachten en gevoelens, van het gevoel, dat je omlaag zinkt en dat je er niet meer tegen kunt.

Wat Jezus in ons leven wil doen.
Wij hebben een prachtige belofte van wat de Here Jezus in ons leven wil doen. In onze vertaling heet het, dat Hij ons leven en overvloed wil schenken. Hiermee hebben wij volgens onze vertaling een dubbele belofte: leven en overvloed. De vraag kan dan direct gesteld worden, waarin die overvloed dan openbaar wordt.

Wat voor overvloed krijgen wij?
In de grondtaal, het Grieks, staat het er eigenlijk een heel klein beetje anders. Hier horen wij de Here Jezus zeggen, dat Hij wil, dat Zijn volgelingen leven hebben en overvloedig. Het woord dat als overvloed of overvloedig vertaald wordt, kan ook als "boven mate" vertaald worden. De Here Jezus bedoelt het volgende. Hij wil ons een overvloedig leven schenken. Hij wil ons een leven schenken, dat "boven mate" is, dat wil zeggen, een leven, dat boven het gewone leven uitgaat.

Gods kinderen hebben bijzondere kracht.
Terwijl de satan komt om te "nemen", is de Here Jezus gekomen om te "geven", zo blijkt uit Johannes 10:10. Satan komt om je leven af te pakken, terwijl de Here Jezus juist komt, om je een heel bijzonder leven te geven. Wie door de satan "genomen" wordt, "laat zich nemen"! Wie komt bij de gevende Heiland, komt met een geopend hart en een geopend verstand om van Hem te ontvangen. Het is dus belangrijk hoe je eigen houding is. Laat je je inpalmen door de duivel of laat je je vullen door de Here Jezus? Dit is een keuze tussen alleen deze beide mogelijkheden. Meer mogelijkheden zijn er niet. Er zijn ook geen uitvluchten te bedenken, die een goede reden zijn, om onder deze twee mogelijkheden uit te komen.Als je in de greep van de duivel bent, ben je schuldig. Christenen zijn geen weerloze prooi voor de duivel. Wij hebben kracht van God gekregen om de duivel te weerstaan (Ephese 6, de wapenrusting!), om te overwinnen en om in de overwinning te staan.

Het Griekse woord dat het Nieuwe Testament voor "kracht" gebruikt, is het woord "dunamis".
Het is een woord, dat in het Nederlands verschillende woorden gevormd heeft:
1. Dynamiet. Een krachtig explosief. Een krachtig wapen.
2. Dynamiek. Vaart. Er zit beweging en kracht in.
3. Dynamo. Een apparaat dat elektriciteit opwekt, zodat het voor verlichting en beweging gebruikt kan worden."Gij zult kracht ontvangen, wanneer de Heilige Geest over u komt." (Handelingen 1:8)

De Heilige Geest wil in iedere gelovige aanwezig zijn als dynamiet, dynamisch en als een dynamo. Iedere gelovige kan een krachtig explosief zijn in de handen van de Heer. Iedere gelovige kan als een dynamo gebruikt worden om licht op te wekken, zodat een donkere wereld in het licht gesteld kan worden. Maar... deze zegeningen moeten in de eerste plaats hun werk doen in ons eigen leven. Gods kracht moet eerst tot zegen voor onszelf in ons eigen leven openbaar worden.

Goede vrijdag.

Jezus werd neergelegd. Zijn armen werden gespreid en aan het dwarshout vastgespijkerd. Het dwarshout was in dat stadium nog gescheiden van de staande balk, die permanent in de grond stond. De Romeinen gebruikten nagels van dertien tot zeventien centimeter lang, met een scherpe punt. Ze werden door de polsen heen gedreven, een aantal centimeter onder de handpalm, zodat de hand goed bleef vastzitten. Wanneer de spijkers door de handpalmen zouden geslagen worden, zou de huid door het gewicht gaan scheuren en zou Jezus van het kruis zijn afgevallen. De spijker ging door dat deel van de pols waar de mediane zenuwbaan loopt. Dat is de grootste zenuw die naar de hand loopt. Deze werd verbrijzeld door de spijker die er in geslagen werd.

Wanneer iemand in zo'n verticale positie hangt is de kruisiging in wezen een folterend trage dood door verstikking. De belasting van de spieren en het middenrif brengen de borst in de ademstand. Daardoor moest Jezus, om te kunnen ademen, zich met zijn voeten omhoog drukken. De spanning op de spieren van het bovenlichaam wordt daardoor een ogenblik minder. Maar door het opdrukken scheurt de spijker door de voet, om uiteindelijk vast te blijven zitten tegen de voetwortelbeentjes. Nadat Jezus erin geslaagd was om uit te ademen, kon Hij zich weer ontspannen en een keer inademen. Opnieuw moest Hij zich opdrukken om uit te ademen, terwijl zijn bebloede rug langs het ruwe hout van het kruis schraapte. Dit ging door, meer dan drie uur lang, tot Hij volkomen uitgeput raakte en zich niet meer kon opdrukken om adem te halen. Toen zijn ademhaling vertraagde, raakte Hij in een toestand die respiratoire zuurvergiftiging wordt genoemd. Het kooldioxide in het bloed wordt opgelost in koolzuur, waardoor de zuurgraad van het bloed stijgt. Dit leidt uiteindelijk tot een onregelmatige hartslag. Toen het hart van Jezus onregelmatig ging kloppen, wist Hij dat Hij op het punt stond om te sterven. Hij kon nog uitbrengen: 'Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest'. Vervolgens stierf Hij aan een hartstilstand. Dit heeft Hij gedaan, vanuit Zijn grote liefde.Hij stierf voor ons, zodat wij zouden leven.

Jezus weg naar Golgotha.

Liefde zonder beperkingen: "Zozeer immers heeft God de wereld liefgehad, dat Hij Zijn Eniggeboren Zoon heeft gegeven, opdat al wie in Hem gelooft niet verloren zal gaan, maar eeuwig leven zal hebben." (Joh. 3:16). De waarheid over God werd geopenbaard in het Kruis. Kon het niet op een andere manier geopenbaard worden? Misschien, maar God koos het Kruis. De Vader koos het Kruis voor Zijn Zoon en Zijn Zoon nam het op Zijn schouders, droeg het naar de Berg Golgotha en offerde Zijn leven op het Kruis."In het Kruis is lijden, in het Kruis is redding, in het Kruis is een liefdesles. O God, hij die U heeft begrepen, wenst niets anders, zoekt niets anders."

Jezus vroeg niet voor niets drie keer of ‘deze beker’ aan Hem voorbij mocht gaan. Wat Hij voor ons heeft gedaan was vrijwillig. Wetend wat Hem te wachten stond. Hij zweette bloed. Het begon na het laatste avondmaal. Jezus ging met zijn discipelen naar de Olijfberg en bad daar de hele nacht. Tijdens het bidden bereidde Hij zich voor op de gebeurtenissen van de volgende dag. Hij wist wat Hem wachtte en daardoor stond Hij onder grote psychische druk. Hij zweette bloed. Dit is een bekend medisch verschijnsel en heet hematidrosis. Het komt soms voor, wanneer mensen onder zeer grote psychische spanning, extreme stress staan. Door de ernstige stress komen chemische deeltjes vrij, die de haarvaten in de zweetklieren afbreken. Hierdoor vinden daar kleine bloedingen plaats en komt het zweet er samen met het bloed vermengd uit. Er is sprake van een klein bloedverlies. Hematidrosis heeft nog een ander effect op het lichaam. Het maakt de huid heel erg teer en gevoelig. De geseling van Jezus door de Romeinse soldaten was daarom nog eens extra pijnlijk. Maar hoe verliep die? De geseling De Romeinse geselingen stonden bekend om hun ontzettende wreedheid. Normaal bestonden deze uit negenendertig zweepslagen, maar vaak waren dat er meer. Dat hing ook af van de stemming van de soldaat die geselde. De zweep die door de soldaat gebruikt werd bestond meestal uit gevlochten leren riemen, waarin ijzeren balletjes gevlochten waren. Wanneer de zweep de huid raakte, veroorzaakten de balletjes diepe blauwe plekken of kneuzingen. De daaropvolgende slagen deden die blauwe plekken openbarsten. Aan de zweep zaten ook nog scherpe botsplinters, die diep in het vlees sneden. De rug werd zo aan flarden geslagen, dat de ruggengraat soms zelfs zichtbaar werd door de vreselijk diepe sneden. Velen stierven door zo'n afranseling. Het slachtoffer leed in ieder geval ontzettend veel pijn en raakte in een shock. Dat betekent dat iemand aan de gevolgen van ernstig bloedverlies lijdt. Dit veroorzaakt vier dingen.

Ten eerste slaat het hart op hol om het bloed rond te pompen dat er niet is.

Ten tweede daalt de bloeddruk, wat flauwvallen of ineenstorten veroorzaakt.

Ten derde stoppen de nieren met de productie van urine om de overgebleven hoeveelheid bloed op peil te houden.

Ten vierde krijg je hevige dorst omdat het lichaam kermt om vocht vanwege al het verloren bloed. Jezus was in zo'n shock toen Hij wankelde op weg naar Golgota en uiteindelijk in elkaar zakte en aan het kruis zei Hij: Ik heb dorst. Door de vreselijke gevolgen van de geseling is het zeker dat Jezus al in een zeer ernstige toestand verkeerde, voordat Hij gekruisigd werd.

Vergeven en vergeten.

Gen28:10-25 vertelt ons het verhaal van Jacob die moest vluchten uit zijn ouderlijk huis, omdat hij z´n vader bedrogen had. Maar het vertelt ons ook van Gods grote genade, hij ontmoette daar de Heer zelf die hem zei: “Ik ben altijd bij je Ik laat je nooit in de steek”. Daarna gebeurt er heel veel in Jacobs leven, op een dag worstelde hij a.h.w. met God en daarna verzoent hij zich met Ezau in een heel dramatische gebeurtenis, Gen.33:1-4.
Tenslotte brengt God hem opnieuw terug naar die plaats waar hij God ´t eerst ontmoet had. Gen 35:1-2. Prachtige geschiedenissen met heel veel diepe en rijke lessen voor het leven van nu.

Kinderen Gods moeten er alles aan doen om verzoend te leven met iedereen. Paulus zegt dat wij “ zover het van ons afhangt” vrede moeten houden met alle mensen (Rom. 12:18). Natuurlijk kun je het onmogelijk met iedereen eens zijn en hoe moeilijk het soms ook is; het kan zelfs zijn dat je niet meer verder kan met sommige mensen. Hiervan vinden we ook voorbeelden in de Bijbel, denk maar even aan de scheiding van Abraham en Lot, die zo enorm verschillend waren in verlangen en denken dat het op een dag niet meer verder kon. Ook in het nieuwe testament kennen de twist tussen Barnabas en Paulus, twee geroepen dienstknechten van God zeer gepassioneerd en toch ging het niet meer. Ze kregen een verschil van inzicht over Marcus, Barnabas waarvan de naam betekent “ zoon der vertroosting”, wilde Marcus nog een nieuwe kans geven. Marcus had hen namelijk op een eerdere reis verlaten en Paulus was daar klaar mee. Voor hem hoefde het niet meer. Ik ben blij met deze geschiedenis, die ons weer laat zien dat het ook maar gewoon mensen waren die met dezelfde dingen worstelde als wij. Ze zijn toen uit elkaar gegaan, Marcus ging met Barnabas mee en Silas met Paulus. (Hand. 15:39) Kennelijk is zo iets mogelijk, maar wat ik zo enorm bewonder in Paulus is dat hij later niet negatief sprak over Marcus, maar hem zelfs aan beveelde in de Colossenzen gemeente en in de Timotheus brief zegt hij dat Marcus hem tot veel nut geweest is. Wat kunnen wij daarveel van leren, ook als we het niet eens waren moeten we elkaar kunnen liefhebben, aanvaarden en vergeven en zeker niet afbranden. De Bijbel zegt (1 Kor.13) dat de liefde bedekt, m.a.w. de liefde etaleert de fouten van anderen niet.

Onlangs stond ik bij een begrafenis en vroeg me af of alles wel verzoend was. De overledene was in het leven nog zo verbittert geweest of wat anderen haar hadden aangedaan. Gelukkig mogen we daar niet over oordelen en kunnen we dat gerust aan God overlaten. Maar laten wij met alle kracht die in ons is, het verleden loslaten en ons richten op de toekomst, want het beste komt nog voor ons.

Schuld en Schaamte

Hoeveel mensen gaan daar niet onder gebukt? Maar hoe reëel zijn deze angsten? Iedereen heeft wel eens dingen gedaan waar hij/zij zich voor schaamt. Maar dan? Hoe ga jij ermee om?
Je denkt misschien dat je teveel schaamte hebt om ergens voor uit te komen. Maar intussen heb je juist dan te lijden onder de gevolgen van deze dingen, wanneer je ze NIET belijdt! Terwijl, als je ze opruimt en ze aan het licht brengt (of in Gods licht brengt), jij ervan verlost en bevrijd wordt!

Iemand die niet open is en altijd iets te verbergen heeft, kan achterbaks over komen. Ik was vroeger gereserveerd. Maar ook, ik draaide de zaken zo dat ze gunstig uitvielen voor mij, ik kwam niet uit voor mijn fouten, maar verklaarde ze of bagatelliseerde ze…. Bovendien had ik hoge muren om me heen gebouwd, die mensen op een afstand hielden wanneer ze dreigden té dicht bij mijn diepste ‘ik’te komen.

Schuld en schaamte maken je onzeker, klagen je aan. Ze veroorzaken krampachtigheid en geheimzinnigheid. Je hebt iets te verbergen.. , en dat kost heel veel energie. Zonde, want die energie zou je ook kunnen gebruiken om iets opbouwends te doen!

De grote aanklager kent onze zwakheden en onze valkuilen en maakt hier dankbaar misbruik van. Hij zal het niet nalaten je voortdurend te bestormen met aanvallen: 'je bent slecht, je bent niets (waard), er is niemand die zo erg is als jij… Als dit aan het licht komt, dan moeten ze je niet meer. Iedereen zal je afwijzen en in de steek laten.'
Juist voor mensen die al een negatief zelfbeeld hebben en beschadigd zijn door afwijzing, wordt er zo een enorm hoge belemmering opgeworpen om open te zijn en dingen aan het licht te brengen. Het lijkt alsof geheimzinnigheid en geslotenheid een bescherming is…. Dat is een leugen!

Juist het belijden van zonde en schuld én van de dingen die jou zijn aangedaan en die je verwond hebben, kan de rommel in je innerlijk opruimen. Je van binnen uit gezuiverd en je komt in de vrijheid te staan.. Je krijgt weer frisse lucht! Je kunt weer diep ademhalen! Je kunt iedereen recht in de ogen kijken.

Mensen wijzen je niet af! Ze omarmen je: welkom in de wereld van de echte mensen! Je mag jezelf zijn… je mag zijn wie je bent en God accepteert je zoals je bent! Hij is niet blij als jij jezelf afwijst en aanklaagt! Hij wil dat dingen opgeruimd worden, en dan ZIJN ze ook opgeruimd!
Schuld en schaamte? Goddank, van deze 'handicaps' ben ik bevrijd!
En dat wens ik iedereen!

Liefde van God

Nog voordat je bestond, kende Hij je naam,
Hij zag je elk moment, en telde elke traan.
Omdat Hij van je hield, gaf Hij zijn eigen Zoon,
Hij wacht alleen nog maar totdat je komt.

En wat je nu ook doet, zijn liefde blijft bestaan,
Ook niets wat jij ooit deed, verandert daar iets aan.
Omdat Hij van je houdt gaf Hij zijn eigen Zoon,
En nu is alles klaar wanneer jij komt!

Kom tot de Vader, kom zoals je bent,
heel je hart, al je pijn is bij Hem bekend,
De liefde die Hij geeft, de woorden die Hij spreekt,
Daarmee is alles klaar wanneer jij komt.

En wat je nu ook doet, zijn liefde blijft bestaan.
En niets wat jij ooit deed, verandert daar iets aan!
Omdat Hij van je houdt gaf Hij zijn eigen Zoon.
En nu is alles klaar wanneer jij komt.

De liefde die Hij geeft, de woorden die Hij spreekt.
Hij wacht alleen nog maar totdat jij komt!

Download muziek